Zgliszcza

Muszę odwiedzić mojego przyjaciela

Tego z młodości

Ten nadwiślański bulwar

Obudzony ze snu remontem

I pogłębianiem rzeki

Zgliszcza domu przy bulwarze

I zapłakany klomb

Przy którym wieczorem płoną świece

Tylko on był naocznym świadkiem

Koronnym powiernikiem

Skoku z trzeciego piętra na bruk

Na którym ktoś zasadził bratki

Noc w Irlandii

Brudne ulice za oknami

Nie przynoszą wesołych myśli

Nic się nie zmieniłaś

Nadal obgryzasz paznokcie

Wypluwając je na chodnik

Dalej śpiewasz wulgarne piosenki

Idąc główną aleją San Francisco

I wciąż najlepiej się czujesz

W naszej ulubionej piaskownicy

Na podwórzu przy dwudziestej drugiej ulicy

Do widzenia Marianno

Twój dzień się skończył

Widzisz zachodzące słońce

Nie napiszesz już listu

Do ukochanego na morzu

Nie dojdziesz dzisiaj

Do swojej oazy

Gdzie wodą byś zwilżyła

Spragnione usta

Twój dzień minął

Błysnął niespostrzeżony

Bóg rzucił słońce za szybko

W kierunku zachodu

Nawet nie zdążyłaś się obudzić

Z nocnego snu wczorajszej ciemności

Świeca dopaliła się do stołu

A psy dalej wyją do księżyca

To musi być miłość

Patrzę na Ciebie

I myślę, że Cię kocham

Twoje czarne włosy

Twoje zielone oczy

Wtulasz się we mnie

Mrucząc moją ulubioną melodie

Ocierasz się o mnie

Prowokacyjnie

A przecież nasza przyszłość nie istnieje

Nasza przyszłość jest inna

Od dnia naszych narodzin

To na nic, że tak na mnie patrzysz

To na nic, że chodzisz za mną

Gdziekolwiek bym nie poszedł

Zbyt wiele nas różni

Przecież, kurwa,

Ty jesteś kotem

Mówię do kota... !

Do pieprzonego, czarnego kota!

Marianno

Zawiłymi ścieżkami wędrujesz

Marianno

Przez las gdzie ciemność

Zdejmij z oczu te ciemne okulary

Będzie jaśniej

Skomplikowane masz rysy dłoni

Marianno

Trochę zawiłe życie

A ten cień na Twoich piersiach

Marianno

Który to z Twoich mężczyzn?

Czas na rzeczywistość

Kochanie, obudź się

Przyszedł czas na sen

Przedłużmy tę noc w nieskończoność

Niech słońce nie waży się wstać

Zapalmy świeczkę na stole

Niech świeci

Połóżmy obok świeczki

Nasze okulary

Niech się wpatrują w siebie

Póki będzie je rozjaśniał

Blask ognia

Zbadajmy dokładnie nasze dłonie

Niech szukają wśród siebie miejsc

W których najlepiej do siebie pasują

Wystawmy przez okno

Serdeczne palce

Krzycząc głośno

"Odpierdol się od nas ty pieprzony świecie!"

Zdrajcy

Kwiaty w ogrodzie botanicznym

Są oszustami

Którzy próbują przemycać

Obce piękno

Żaden z nas nigdy nie zachwycał się

Urodą kolców kaktusa

Ani pięknem angielskiej pokrzywy

Pierwszy zawał

Ludzkość nie przetrwa

Ze zbyt kruchego materiału

Zbudowano człowieka

A na dodatek to serce

Nie wiadomo po co

Zaplątujące się

W niezrozumiałe intrygi

Cóż to jest miłość?

Kilka nagłych skurczy jakiegoś mięśnia

Czy może pierwszy zawał?

Trzeci mur

Mam cichą nadzieję

Że siłom ciemności

Zabraknie materiałów budowlanych

Na postawienie pomiędzy nami

Jeszcze jednego muru

Trzeci zaczyna już kruszeć

Zbyt szybko był stawiany

I na zbyt marnych fundamentach

Myślę, że czwartego

Już nikt nie zdoła postawić

Zepsuty czas

Szybciej i szybciej

Coraz szybciej mkną wskazówki

Zepsutego zegara

Odmierzającego mi czas

Szybciej przemija lato

Szybciej wysycha zima

Szybciej mknie moje życie

A Ty pozostałaś

W tej drugiej strefie czasu

Tej normalnej

Nie zepsutej

Sekunda nad ranem

Między czwartą nad ranem

A czwartą nad ranem

Istnieje jeszcze cała

Bezsensowna doba

Którą trzeba przeżyć

Żeby uczciwie zapracować

Na tę sekundkę

Prawdziwej miłości

Zielonypokój

Lasy zazieleniły się na nowo

Greenpeace pomalował wszystkie liście

Olejną farbą

M.A.S.H.

Te wiersze sprzed roku

Kto jeszcze pamięta

I wysoki mur z kamienia

I zmarznięte ręce

Te deszcze, które padały jesienią

Już wyschły letnie łzy

Ten jazgot telefonów

Głusza niepodnoszonych słuchawek

Czy widzisz ten znak na niebie?

Tę łunę nad rodzinną wioską?

Tą krwawą ranę rozdartą w chmurach

Skrzydłami wirnika śmigłowca

Kończymy tę wojnę

Panie Generale

Zamykamy polowe szpitale

A pana, Panie Generale

Przewieziemy bezpiecznie

W opancerzonym cadillacu

Przez główne ulice Waszyngtonu

Prosto do białego domu

Najważniejszego prezydenta

I tam, Panie Generale,

umrzemy

Na Pana oczach.

Dunkierka

Pamiętasz Dunkierkę?

Kiedy w popłochu

Uciekałeś w fale oceanu

Depcząc złoty piasek plaży

Niszcząc wszystkie

Zamki wybudowane w lato przez dzieci

Antywojenny wiersz

Dobre sobie

Kiedy we mnie wciąż trwają walki

Bardziej krwawe

Niż kilka lat temu w Jugosławii

Cztery kwadraty

Sam na sam ze sobą

Mogę myśleć bez ograniczeń

Mogę nucić ulubione piosenki

Z brzydkimi słowami

I żadna policja

Żaden ksiądz

Nie powie mi

Nie każe mi przestać

jest cool,

very cool,

but sad

Ostatni śnieg

Spadł ostatni śnieg

Tej wiosny

Potłukł się dotkliwie

O zmarzniętą ziemię

Roztarł siniaki

Otrzepał kurz ze spodni

I spokojnie

Jakby niby nic

Poszedł na wschód

Droga na oślep

Wiosna dookoła

A za oknem śnieg

Wpatruję się tępo

W szybę przede mną

I widzę gwiazdki śniegu

Lecące gwałtownie w moją stronę

I jeszcze gwałtowniej

Rozbijające się o szybę

Na szczęście

Jadący przede mną TIR

Każe mi całą uwagę

Skupić na jego tylnych czerwonych światłach

I czar pryska

Przestaje się nad rozbijającymi

Gwiazdkami rozczulać

Powrót

Strach przed sygnałem telefonu

W słuchawce

tej nie podnoszonej z drugiej strony

Był tak silny

Że nogi same zaczęły

Drżeć

Ugięły się pode mną

I gdyby nie to

Ze w pobliżu nie było krzesła

Pewnie musiałbym usiąść

Aby je uspokoić

Ale nie było krzesła

I drżały dalej

Klucz

Jak znaleźć klucz

Do Twojego serca

Jak otworzyć je dla mnie

Już nic nie mogę wymyślić

Już nic nie przychodzi mi do głowy

Jak wyrwać Ci miłość

Co zrobić, żebyś zwariowała

Co zrobić, żebyś zapomniała

Że są na świecie jakieś wartości moralne

Jak długo mam na Ciebie jeszcze czekać

Jak długo każesz mi tak cierpieć

Jak długo jeszcze

Zawsze?

"Pocałuj mnie teraz, tak gorąco"

Twój uśmiech zawsze

Wprawia mnie w zakłopotanie

Od dnia dziecka, pamiętasz?

Twoje smutne oczy

I usta mówiące w przestrzeń

"Pocałuj mnie teraz, tak gorąco"

I co ja mam wtedy robić

Chciałbym Cię pocałować

Ale jeśli Ty to tylko śpiewasz?

Twoja obecność jest dla mnie

Zbyt cenna, żeby ją tracić

Przez głupie interpretacje chwil

A prawdopodobieństwo tego

Ze naprawdę chcesz mojego pocałunku

Jest zbyt znikome

Abym mógł pozwolić sobie na ryzyko

Już wszystko

Cyk cyk cyk

Umyka czas

Odmierza sekundy

Dodaje jedną do drugiej

I składa lata

Eee to już chyba było

Zaczynam się powtarzać

To znak, że się starzeję

I znak, że chyba już

Napisałem wszystko

Co chciałem napisać

Czy znów trzeba odłożyć pióro

Na następne dziesięć lat

A co zrobić z nowymi myślami

Przez poprzednie dziesięć lat

Wiele myśli odleciało bezpowrotnie

Nie wrócą w takim samym wcieleniu

A szkoda by było, żeby pozostały zapomniane

Sny

Sen śni sny w nocy

W dzień ja śnię sny

Kiedy sen śnić kończy

Ja zaczynam śnić

Kolorowy sen

W dwóch kolorach

Wczesnej wiosny

I późnej jesieni

Sen śni sny w nocy

W trzech kolorach

Wiosny, jesieni

I czarnym...

Bom Bom Bom Bom

Wczoraj też była noc

I też byłem sam

I też zegar wybił

Smutno nad ranem

Cztery złe tony

Bom Bom Bom Bom

A cały zgiełk potem

Zamknął się dźwiękiem

Budzika ożywionego

Krakaniem wron

A może wronianiem tych wron

A krukaniem ...

kruków