31.

Zcałuję z twych włosów

Każdy pyłek

Jeśli droga, którą idziesz do mnie

Budzi się kurzem przy każdym kroku

A jeśli rozbolą cię nogi

Zawsze możesz odpocząć

Na moich kolanach

I będziemy się kochać

Do szaleństwa kochać

A kiedy już oszalejemy

Pójdziemy do sauny

Kochać się dalej...

30.

Znów mam przed sobą to zdjęcie

I coraz bardziej chcę uciec

Rzucic to wszystko co mam

I zacząć od początku

Od początku budować świat

Unikając po drodze

Błędów które zrobiłem dotąd

Marzę o tym co znajdę

Za okularami zasłaniającymi

Ci twarz

O tym, co mi powiesz na dzień dobry

Nie mogę sobie tylko wyobrazić

Naszego rozstania

29.

Nie mogę sobie nawet wyobrazić

Co ze mną potrafiłabyś zrobić

Jeśli byłabyś tak zupełnie blisko

Czy wiesz, ze kochaliśmy

się w przestrzeni

Gdzieś między Łodzią a Kielcami

I jeden Bóg wie, jak wysoko

Nad Ziemią

Unosiły się nasze ciała

Na samą myśl o wczorajszej rozmowie

Robi mi się ciepło

I będę wyczekiwał niecierpliwie

Następnego spotkania

W elektronicznym świecie

W naszym idealnym świecie

28.

Wczoraj dowiedliśmy

Istnienia wirtualnego seksu

Do wczoraj w to nie wierzyłem

Puszczałem mimo uszu

Informacje o rzeczywistości

Wykreowanej przez maszyny

O elektronicznych miejscach

Matematycznych światach

Ale jeśli to co widzę na ekranie

Potrafi mnie doprowadzić

Do takiego stanu uniesienia

To to naprawdę istnieje

Czułem dokładnie wszystko

Co moje oczy przeczytały

Przetworzyły na impulsy

Które do mózgu dotarły

Już jako zwykła, wysokooktanowa

Adrenalina

27.

Perełko najsłodsza

Poziomko ty moja

Nawet bez pączka

Twe usta będą mi smakować

I tylko wytrwajmy

Aż stanieją przeloty

A z drugiej strony ziemi

Nikt nie będzie nas szukał

Kiedy uciekniemy

Szukając noclegu na zawsze

Czy wiesz, że są kraje

Gdzie nie ma zimy

I codziennie jest ciepło?

A nawet jeśli w nocy

Chłód na chwilę się przybłąka

Będziemy mieli nasze ciała

Nastawione na najwyższą

Temperaturę z możliwych

Tak aby nigdy, przenigdy

Nie było nam chłodno

Tym bardziej w uczuciach

Miłość jest ciepła

To przyzwyczajenie jest zimne.

26.

Jak mam cię kochać

Żeby było dobrze

Jak mam to zrobić

Żeby nie umrzeć

Jak mam cię spotkać

Żeby cię nie stracić

Spotkamy się

A ty powiesz "To ty?"

"Na zdjęciu byłeś inny

Byłeś moim ideałem

Wracaj skąd przyjechałeś

Przyślij brata

Może jest ładniejszy"

Ale jednego jestem pewien

Tak jak tego że jestem

Przy tobie, słoneczko

Nie płakałbym wcale

I wcale a wcale

Nie tęskniłbym tak

Jak teraz, gdy życie

Z dnia na dzień mi mówi

"Stary, jeszcze tu jesteś?"

25.

Widzisz jakie myśli

Przychodzą do głowy

Z tęsknoty

Z niemocy

Ze zmęczenia

Widzisz jak myśli

Twój wirtualny kochanek

Twój wyśniony ideał się boi

Po prostu, po ludzku - się boi

Boi się czasu

Boi się samotności

Boi się zbuntować - już teraz

Jeszcze trochę a się rozpuści

W tym strachu zupełnie

I kiedy kosmici napadną ziemię

Zostanie po mnie galaretowata

kałuża

Z pływającym w środku

Nierozpuszczonym mózgiem

24.

Czasami dobija mnie myśl

O czasie, który nam dałem

Będę wtedy taki

Jak w piosence Lennona

Zgrzybiały, sfrustrowany

Zakompleksiony, marudny

Czy jesteś pewna

Że jeszcze wtedy

Będziesz mnie chciała?

Kiedy osiwieję do białości

Kiedy zżółkną mi zęby

Kiedy powypadają włosy

I kiedy skleroza

Nie pozwoli mi cie poznać...

23.

Nie chcę jeszcze zasypiać

Bo nie wiem co mi się przyśni

A kiedy nie śpię

Potrafię sobie sny sam wyobrazić

Te na które czekamy

Te w których jesteśmy sami

Zdecydowani na miłość

Zdecydowani na życie

Obok nas, na stole

Wpatrują się w złączone ciała

Moje i twoje okulary

Odbija się w nich blask

Naszych niespełnionych snów

Tych najcieplejszych

W których lato nie przemija

W których po niedzieli

Jest sobota

I w których nie muszę

Myśleć już o rzeczywistości

22.

Czas goi rany

Czas jest najlepszym lekarzem

Czas jednak też

Pozwala zapominać

Gdzieś kiedyś słyszałem

"zapomnisz - tak jak każdy zapomina"

I kiedy przypomniałem

Sobie to zdanie

Pomyślałem, że nie lubię czasu

Bo czas może mnie zabić

Wymazując z Twojej pamięci

Jak zmazujesz gąbką tablicę

Linijka po linijce

Słowo po słowie

Wiersz po wierszu

Zdjęcie po zdjęciu

A w twoim wypadku

Czas ma jeszcze sprzymierzeńca

Taki mały klawisz z napisem "del"

Nie mówiąc już o wirusach

Które krążą wokół ciebie

I próbują mnie nawrócić

21.

Naprawdę można zwariować

Próbując myśleć realnie

Jestem prawie pewien

Ze Bóg - tworząc kobietę

Nie myślał, że zrobi Adamowi

Aż taki dowcip

Może to była kara za lenistwo

A jabłko, było tylko pretekstem

Do pozbycia się z raju

Tej pary rozpustników...

Goniących codziennie nago

Za nieskrępowanym seksem

20.

Natchnienie to rzecz umowna

Ale kiedy myślę

Że nasza miłość

Może się skończyć

Równie szybko, jak się zaczęła

Podbiega do mnie

Z kartką i piórem

Wyrwanym brutalnie

Ze snu w szufladzie

I każe pisać

Pisz - mówi

Teraz się boisz

Ty wiesz, ze ze strachu

Piszesz najlepiej

Wiesz, ze wylewając ból

Nie masz czasu myśleć

A ja to wszystko

Przerobię na pieniądze

I podzielę się z tobą równo

dziesięć do dziewiećdziesięciu

Przestań, tobie i tak wystarczy

Ta niespełniona miłość

19.

Consuela była ze mną zawsze

Zawsze kiedy coś się działo

Przychodziła

I słuchała

Była wierną słuchaczką

Potrafiła stać godzinami

W bezruchu przy oknie

Kiedy ja wylewałem

Na podłogę cały żal

A potem podchodziła

Siadała na rogu łóżka

I śpiewała mi kołysankę

Żebym spokojnie zasnął

I rano nie pamiętał bólu.

18.

Powiesz: poziomki rosną wszędzie

A pamiętasz księcia z bajki

Tego najmniejszego

Nie tego, na którego się czeka

Miał wybór

Tysiące takich samych róż

A jednak wrócił tam

Gdzie więdła ta jedna

Jedyna tylko dla niego

Pamiętasz drogę

Jaką musiał przebyć?

Pamiętasz węża?

"Zagubiony na pustyni

nie miał już żadnej nadziei na ratunek

Dniem towarzyszyło mu słońce

Nocą gwiazdy

Consuela - było to imię jego dziewczyny"

17.

Trudno jest Ciebie kochać

Im dłużej tym trudniej

I trudno o sobie myśleć

Tak całkiem dobrze

Kochać w ogóle jest niełatwo

A kiedy Ty jesteś daleko

A ja jeszcze dalej

Tak jak teraz

Kiedy myślami

jestem w Australii

To cud prawie

Że jeszcze nasze myśli

Potrafią się odnaleźć

Przebić na wylot

Jądro ziemi

I stanąć na głowie

Żeby potrzeć się noskami

Jak Eskimosi

16.

Właściwie po co kombinować

Świat i tak kiedyś umrze

Może nawet wcześniej

Niż Polska znajdzie się w NATO

15.

Moje poziomki rosną daleko

Tak daleko, że skosztować

Ich delikatnego smaku

Muszę na razie w marzeniach

Bo kiedy nie przyjdą do mnie

W kolorowych snach

Pragnienie wyrywa krzyk

Ze skrępowanego gardła

A przecież jeszcze nie wiosna

I krzykiem mógłbym zbudzić

Śpiące niewinnie niedźwiedzie

I narazić je na atak

Wygłodniałych wilków

Czychających w kniejach

Na taką okazje

I biednym niedźwiedziom

Przytrafić by się mogło

To co kiedyś dinozaurom

Kiedy zbudził je nagle

Mrożący świat krzyk

Zrozpaczonego neandertalczyka