Poematy

Poematy są długie

I nudne

Nie napiszę nigdy

Poematu

Zbyt szybko myślę

Maszyna czasu

Czasami chciałbym

Znaleźć lekarstwo

Na cofnięcie czasu

O różne wielkości

Czasem nawet o godzinę

Zwykle wtedy, kiedy

W telewizji

Są dwa dobre filmy

Jednocześnie

Ale i wtedy, kiedy

Przejdzie mi przed nosem

Jakaś chwila

A ja ja zauważę

Dopiero po minucie

O minutę za późno

Wigilia

Jutro wigilia

Następna pod murem

Czy chociaż założą mi

Opaskę na oczy?

Czy pozwolą zapalić

Ostatniego papierosa?

Nasz Bóg

Historia jest okrutna

Ukazuje naszego Boga

W ciemnym świetle

Tyran, dyktator

Władca absolutny

Ciał i dusz

Przywłaszczył sobie wszystko

I chce wszystkim władać

Ale jego chciwość

Będzie ukarana

Kiedy wreszcie

O jego krętactwach

Dowiedzą się przełożeni

Bóg

Sodoma i Gomora

To były piękne czasy

A ciemny charakter

W tym akcie zagrał

Jak zwykle mściwy

I ze wszystkiego niezadowolony

Bóg

Bo patrząc na sprawę

Oczyma tamtych ofiar

To Bóg był mordercą

Paląc i niszcząc

Wszystko co weszło mu w drogę

Nawet malutkie embriony

W łonach ówczesnych kobiet

Budka z piwem

Jest w moim mieście

Taka budka z piwem

Gdzie bezdomni poeci

Bezdomni na trochę

Poeci na zawsze

Stoją sącząc złote siki

Sierpeckiego browaru

I przekrzykują się nawzajem

Wychwalając kryształowy smak

Najgorszego piwa na świecie

No może drugiego od końca

Bo niewielu z ludzi

Przeżyło degustację "Juranda"

Przeznaczenie

Nie mogłem wybrać inaczej

Życie podyktowało ten ruch

Dość, że zdążyłem

Rozwinąć sztandary

Trójstronnego porozumienia

I powiewały na wietrze

Jak białe chusteczki

W oknie pociągu na pożegnanie

Odjeżdżających na wojnę

Z nieznanym wrogiem

Naszych dzieci

Gwiazdy w ostatniej chwili

Zmieniły kurs

I nie rozbiły się o siebie

Strzelaj!

Tak, to juz czwartek

Niesamowity dzień

Szczególnie to samo południe

Kiedy słońce każe uciekać

W cień

Rozłożyłem już ramiona

Na co czekasz

Mój wierny prześladowco

Strzelaj do mnie słowami

Nie będę już walczył

Strzelaj!

Królowie są nadzy

Królowie są nadzy

To stara prawda

Wychodzą przed tłumy

I przemawiają

Ubrani tylko w dostojeństwo

A i tak ich narody

Ich kochają

Uwielbiają

Czczą

I nie ma w tym ani trochę

Podłoża seksualnego

Nowy rok

Schyłek następnego roku

Na niby wystrzelą szampany

Skulę się w kącie

Jak liście jesienią

Zaskomlę cichutko

Wiersz o budce z piwem

Nikt jeszcze nie napisał

Wiersza o budce z piwem

A przecież to symbol narodowy

Prawda

Czyste słowa

To takie

Niesplamione kłamstwem

Mówię - nie kłamię

I wtedy mówię prawdę

Niewiara

W nic już nie wierzę

Nawet w to, że istnieję

Że tulę do siebie swoje wspomnienia

Chroniąc je przed złośliwością

Bo kiedy ranek obudzi słońce

I zadyszy za oknem nowy dzień

Ja znowu umrę

Jak zwykle wstając i jadąc do pracy

Dzisiaj w Sydney

Dzisiaj będziesz dalej

Niż kiedykolwiek

Bo nasze spojrzenia

Płoną nienawiścią

I kiedy w końcu powiesz mi

Że mnie już nie kochasz

Ja będę już w Sydney

Popijał w Pubie ciepłe piwo

Już jesień

To już naprawdę jesień

Bo nagie drzewa straszą

Zwiędłymi ramionami

Płoszą ptaki, które jeszcze

nie zdążyły odlecieć

Do Australii...

Worms

Jałowe to ziemie

Każdy z nas to wie

I nikt z nas ich nie użyźni

Przynajmniej póki

nie umrzemy

I robale nas nie przerobią

Na pożywkę

Dla cmentarnych brzóz

BOOM!

Gwiazdy na niebie

To ludzie

To lustro ziemskich istnień

Rodzą się, umierają

Błyszczą, lśnią, bledną

A widzisz te dwie (*)

Które w szalonym pedzie

Z dwóch krańców nieba

Zbliżają się do siebie?

Już niedługo

Będzie to wielkie BOOM!

(*)  a ta trzecia, która krąży dookoła tej pędzącej...

poznajesz?

To Ty i Twój pies...

Czarno biały

Czy czarny to tez kolor?

A biały?

A zmieszajmy czerń i biel

Wyjdzie kolor życia

Przed wojna filmy były

bardziej życiowe

Były szare

W róznych odcieniach

Wciąż szare

Teraz kino jest sztuczne

Ostatni list do Consueli

Mój ostatni list do Consueli

Będzie albo strasznie długi

Albo bez zakończenia

Mój ostatni list do Ciebie

Malutka

Napisałem wczoraj

Jak zwykle o czwartej nad ranem

Kiedy go przeczytasz

Ostatni liść spadnie z drzewa

Za Twoim oknem

A z nieba zaczną padać łzy

Noc

Noc

I nad miastem cisza

Przerażająca cisza

Nagle wsroó nocnej ciszy

Nasze wolne kroki

Pluszczące w kałużach

I nasz szept budzący sowy na drzewach

I nagle

Straszliwy rumor

Puszek po piwie wrzucanych do kosza

I zorza pocałunku we dwoje

...nieee...

A może nie będę pisał wierszy

Których i tak nikt nie przeczyta

Może zaoszczędzę trochę na słowach

Może będę bogatszy

Mozę mój nieustający

list do Consueli

Należałoby wreszcie podpisać

Albo może już pora

Ułożyć jakieś rymy

na nagrobek

... i umrzeć ...

... nieeee ...

Największe oczy jakie widziałem

Największe oczy

Nowoczesnej Europy

I cztery rodzaje owali

O północy

Gnane prawem fizyki

Po zielonym suknie

podziurawionego prostokąta

Kamery rejestrują każdy strzał

A szklanki z piwem na parapecie

Mrozi wiatr wiejący za oknem.

Lipcowy poranek

Lipcowy poranek

Zgadnijcie o której

W lipcu wschodzi słońce

O tej samej o której

Nad topolami trębacz

Wchodzi solo w miasto

Uśpione nocą

O tej, o której Mleczarze na dole

Zaczynają stukać butelkami

O tej o której wyciągam

Po omacku dłonie

I szukam na poduszce obok

Chociaż znaku, że tu byłaś.

Z "dupie" na końcu

Piękny wiersz

Z "dupie" na końcu

A co mi tam

I tak, kiedy to będą czytać

Ja będę martwy

A z moich oczu mrówki

Zrobią sobie podwieczorek

Kim jesteś, Malutka

Wiesz kim jesteś?

Jesteś jutrzenką

A wiesz dlaczego?

Ja też nie wiem

A wiesz kim ja jestem?

Jestem Twoim sumieniem

A wiesz dlaczego?

Bo ciągle Cię kocham

Nie ma dnia

Żebym Ci tego nie powtarzał

Chociaż i tak nie słyszysz

Nie ma nocy

Żebym nie płakał z niemocy

Chociaż i tak nie widzisz moich łez

Nie ma godziny

W której bym o Tobie nie myslał

Nie ma minuty

W której bym o Tobie zapomniał

A Ty i tak masz mnie w dupie

Malutka

Piosenka Alfa

Ala ma kota I ja mam kota Kot na śniadanie Kot na obiad Kot na kolacje A w międzyczasie Przekąska lub surówka Z kota, świeżego kota Sok z kota, kitty-cola Jogurt z kawałkami kota Ciasto z kotem Kot nadziewany jabłkami

Najgłupsze światła nowoczesnej Europy

Dzeus się gniewa

Rzuca piorunami

Wykutymi przez jego brata

W niedostępne zakątki

Puszczy Wielkiego Miasta

Z najgłupszymi światłami

Nowoczesnej Europy

Zatrzymuje Cię czerwone

I stoisz Dookoła wszyscy idą, jadą

A Ty stoisz

Wpatrując się w czerwone swiatło

I mając ciągle nadzieję

Że niebawem się zmieni

I będziesz mógł wreszcie ruszyć

I Twój kot za tobą

"Czemu Cię nie ma na odległość ręki"

Zegar zatrzymał wskazówki

Czas zepsuł się do końca

Widzę zamarłe w bezruchu

Nagle przerwane wędrówki

Ludzi, zwierząt, kwiatów

Czas stoi.

Czas się nie porusza

Jest czwarta nad ranem

Zaczęła się wieczność

"Czemu Cię nie ma na odległość ręki"

Skrzyżowane palce położone na ustach

Dwie szramy na twarzy

Zmarszczki pod oczyma

Fioletowe włosy rozwiane na słońcu

Wszystko stoi

Bóg ma przerwę śniadaniową

Poszedł na lunch do baru naprzeciwko

Czy piłeś kiedyś piwo z Bogiem?

Którymkolwiek Bogiem?