Cisza, Smutek, Miłość

Nie napiszę Ciszy

Nie napiszę smutku

Nie napiszę Miłości

Nie umiem napisać

Nie umiem nawet powiedzieć

Nie umiem żyć ...

Też nie umiem

Wigilia bez Jane

Wigilia bez Boga

Wigilia bez Miłości

Bez przebaczenia

Miłość

Miłości też nie da się napisać

Miłość można tylko dać

Tak jak ja swoją dałem Tobie

Czy wiesz o tym

Że moja miłość

Krąży cały czas

dookoła Ciebie

czy ją zauważyłaś

Tą lekką mgiełkę

Która Cię nie opuszcza ?

Która Cię przenika ?

Która zawsze jest z Tobą ?

Smutek

A jak napisać smutek ...

Czy pokryć całą kartkę

kropkami

Czy może tak jak ciemność

zamalować ją na czarno

A może napisać deszcz

Ale musiałby być jesienny

A może napisać liść

spadający z drzewa

Taki żółty, pomarszczony liść

A może smutku

też nie da sie napisać

Może smutek tez trzeba

przeżyć...

Przepłakać...

A właśnie ...
A jak napisać płacz ?

Cisza

Tu miała być cisza

Ale jak napisać ciszę ?

Zostawić pustą kartkę ?

A może zamalować ją

na czarno

ale wtedy zamiast ciszy

wyjdzie ciemność

A to nie wszystko jedno

W ciemności słychać

przecież każdy szmer

Pomalować na biało ?

To zima - puszysty śnieg

Co zrobić, żeby napisać ciszę ?

Napisać "Pssss"

To też nie cisza, to "Pssss"

A jeśli na czystej kartce

Napiszę wielkimi literami

"CISZA"

to będzie przecież krzyk

Ciszy chyba nie można napisać

Ciszę można tylko przeżyć.

Pięćdziesiąt lat

Zobaczę teraz

Czy mogę kochać

Nie spotykając Ciebie

Czy przetrwam

Jeśli nie będę prowokowany

Zobaczę teraz

Czy Tobie jest wszystko jedno

Czy jestem, czy mnie nie ma

0

Jestem zerem

Takim przekreślonym kółeczkiem

Które niektórzy gromadzą

na szwajcarskich kontach

Dodając przed nimi jakąś inną

cyferkę

Totalnym zerem

Pustym, małym, przegranym zerem

Właśnie o czwartej w nocy

Czy mógłby mi ktoś

Wytłumaczyć

Dlaczego budzę się

Właśnie o czwartej

w nocy ?

Jeszcze nie ostatni

Kocham Cię, Malutka

Jeszcze nie napisałem

Tego ostatniego

krótkiego listu

I nawet tak naprawdę

Nie wiem, czy go

napiszę do końca ...

Czwarta nad ranem

Nie potrzebuję rozgrzeszenia

Wcale nie muszę iść do nieba

Czy żeby żyć bez grzechu

Trzeba siebie samego

pozbawić szczęścia

Sobie samemu

odbierać nadzieję

A gdzie są grzechy tych

Dla których się poswięcamy ?

Czyżby oni byli bezgrzeszni ?

A tylko ja mam mieć

Zamkniętą drogę do Raju ?

Jaką cenę trzeba zapłacić

Za życie ?

Za życie w pełni ?

Jakich wyrzeczeń trzeba dotrzymać

Jak długo dawać się poniżać ?

Pozwalać ubliżać sobie

Na każdym kroku

I kiedy należy powiedzieć

DOŚĆ !!!?

Cień grafitti

Grafitti na murze

Rozmył deszcz

Kolorowe plamy

Barwiące go jeszcze

gdzieniegdzie

Już nic nie mówią

Twoje kolorowe serca

Pozostawiły na nim

Tylko swój cień

Runął mur

Runął mur

Już go nie ma

Rozwalił się dokładnie

Ale zły los chciał

Żeby za nim

Stał drugi

Tak samo wysoki

Cztery listki

Szczęście omija

nie każdego

Żyje na świecie

Kilka osób

Które te cztery listki

Wypatrzyło

Na pewno żyje

To niemożliwe

Żeby cały świat

był nieszczęśliwy

Kłamstewko

Padał deszcz

Zimny deszcz

Zmywał białe plamy

Z mojej kurtki

(tylko my wiemy dlaczego akurat białe)

A potem w pociągu

Wpatrując się w okno

Wiedziałem już

Ze skłamałem

mówiąc, ze Cię nie kocham

Nie rozumiem

Wszystko rozumiem

Nawet to

Że na bliskim wschodzie

Znów wybuchła wojna

Ale tego, że nie możesz

mnie kochać

Nigdy nie zrozumiem

Przecież zawsze robisz to

Co zechcesz ...

Przygoda bez miłości

Przygoda bez miłości

Szybka decyzja

Na jedną chwilę

Przygoda bez uczucia

Przygoda bez przyszłości

Nie tego chciałem

Wiesz dobrze

Puste koperty

Czy choć puste koperty

wysyłane co miesiąc

przewiązane potem

kolorową kokardą

miałyby mi przypominać

ten cały osiemdziesiąty

czwarty rok ...

Consuelo, czekam

Czemu nie przyszłaś

Tak jak zawsze

Kiedy wiedziałaś o mnie

najwięcej i najlepiej

doprawdy

zostało nam niewiele czasu

Koniec

Już koniec

Twój wymarzony

Wyśniony

Utęskniony

Tak to miało wyglądać ?

W przestrzeni, wysoko na czystym niebie

Spadam w dół

Kręcąc się w kółko

Aż do tej dziury w Ziemi

W której odnajdę

schronienie

We are all equal in The End...

Wspomnienie o Jane

U jakiego diabła

Tak nagle

Powróciło wspomnienie

O Jane ?

Zbieg okoliczności ?

Przypadek ?

Czy to znów perfidia świata ?

Ostatni list

Ten ostatni list

Będzie króciutki

Obiecuję

Nie będę już pisał

Że ciągle Cię kocham

Bo traci to już sens

Nie będę pisał

Że ciągle tęsknię

Bo o tym wiesz

Nie będę pisał

Że brakuje mi

Twych oczu i ust

Bo już tyle razy to mówiłem

Napiszę po prostu

Cichutkie, malutkie

Wyszeptane, wypłakane

"ŻEGNAJ"

Do szczęścia

Powolutku, krok za krokiem

Szykuje się na długą drogę

Być może do wolności

Powoli, paląc za sobą

wszystkie kładki

By nie mieć już drogi powrotu

Idę w stronę

Którą dyktuje mi świadomość

W stronę, która pozbawi mnie

wszystkich stresów

Która pozwoli mi zapomnieć

O całej mojej przeszłości

O tym, ze próbowałem kochać

Pójdę tam, gdzie mi będzie dobrze

A do szczęścia potrzebuję teraz

Tylko olbrzymiej pustyni

Przez brygadierów z dworu Króla Karmazynowego

Ciężkie chmury z południa

Nadciągneły całą armią

Być może za chwilę

Lunie deszcz

Który zasłoni już i tak

zasmucony zimnem świat

Przestanę w końcu widzieć

Te płaczące nade mną drzewa

Obdarte z całej swojej

zielonej wesołości

Przez brygadierów z dworu

Króla Karmazynowego

Mszczącego się na świecie

Za zimę w jego sercu

Gościniec

Jutro pewnie znów

Powitam Consuelę

Pewnie już wie

co dzieje się w moim wnętrzu

I już pakuje potrzebne rzeczy

Aby co najmniej przez tydzień

Próbować mnie uleczyć

Z powracającego notorycznie

Moralnego kaca

Dwór Karmazynowego Króla

Dwór Karmazynowego Króla

Znowu lodowacieje

Znów po krótkiej wiośnie

Zapanuje długa zima

Zmrozi wszystkie uczucia

Nawet te najgorętsze

Zdławi zarodki miłości

Nie pozwalając ich korzeniom

Wypuścić łodygi ku słońcu

Nawet kiedy wiosna

Przyjdzie na świat dookoła

Pod karmazynową peleryną

Będzie lód

białe kryształki

Kolące oczy jak drobinki soli

Wspomnienie

Pamiętacie wigilię bez Jane?

Następna będzie taka sama

To tylko minęla dekada

Wigilia bez Jane

Będzie smutna

Taka jak dziesięć lat temu

Będzie tak, jak wtedy

Kiedy Jane odeszła

Pozostawiając mi w prezencie

gwiazdkowym

Tylko ciche wspomnienia

Przy goleniu

Lustro mówi mi prawdę

Codziennie rano

Pokazuje mi, że życie

Mam już za sobą

Że starczy

Że nic nie pomoże

Że się ogolę...

I tak nie mam nic

Do szukania na świecie

Pora odejść

Zrobić miejsce innym

Zdecydowanie innym

Na mój światopogląd

Nie ma tu od dawna miejsca