Ostatni wiersz

uskrzydliłaś moje nadzieje

czekające w kolejce na czas

rozwinęły ramiona tęsknoty

i zbudziły ze snu marzenia

serce bije mi szybciej

kiedy myślę o następnym dniu

a teraz każdy jest inny

i takie kolorowe

minuta mija i znów

bardziej nas zbliża do siebie

i będzie taki dzień

kiedy już to co nas dzieli

nie będzie większe niż wyciągnięcie ramion

a wtedy oczy powiedzą nam

to co możemy tylko przypuszczać

a słońce wtedy niech nie zachodzi.

Wiersz dla poziomki

i jak mam nie kochać

skoro na wszystko czego pragnę

odpowiadasz niezmiennie twierdząco

i jak mam nie marzyć

skoro minuta po minucie

twoja postać

nakłada się na to

co wymarzyłem sobie dawno temu

ty jesteś poziomką

przychodzącą znienacka

Consuelą odwiedzającą moje sny

w białej sukni

kiedy płakałem rzewnymi łzami

nad siniakami na swoich pośladkach

kiedy życie raz po razie

kopało mnie w nie brutalnie

A ty - pojawiasz się znienacka

i chcesz ten ból ukoić

jak balsam

to zbyt piękne, żeby mogło być prawdziwe

Studnia bez drugiego dna

po drugiej stronie wysokich gór

słońce świeci różowo

i musimy zmienić szkła w okularach

żeby zachować swoje kolory

bo jak byś poznała

mnie

z zielonymi włosami

i bladoniebieskimi dłońmi

a oczy mam takie czarne

jak otchłań najgłębszej studni

i dna nie widać

i uczucia rozbijają się

o cembrowinę

Cofnij czas, maleńka

nic się nie zdarza dwa razy

więc chwytaj chwile zachłannie

bo miną

a jak je zauważysz już za sobą

za późno kochanie na pościg

skomplikowane analizy naszej rzeczywistości

nie przywrócą okazji do buntu

a jeśli wnioski będą różowe

to tylko księżyc wysłucha twoich skarg

a czas i tak będzie płynął tylko do przodu

nawet jeśli zakręcisz

wskazówkami w lewą stronę

Najpiękniejsze zamknięcie oczu

teraz wiersze piszę dla ciebie

bo nie ma innej na tej planecie

ty chociaż to czytasz

i czekasz na każdy następny

a wiesz jak bardzo przychylne recenzje

sprzyjają mojej wyobraźni

świat się kręci, obraca, wiruje

a my pulsujemy niezrozumiałym światłem

czekając na cuda

Czary mary

wzywamy magów na pomoc

kiedy zawiodą zwykłe kłamstwa

malujemy przejaskrawioną rzeczywistość

barwami z wirtualnej części świata

dwadzieścia bitów czerwieni

i kilkanaście bieli

i dodajemy wirtualny bukiet

nierealnych poziomek

Erotyczna poświata

jest na wybrzeżu w Kalifornii

taki hotel

w którym nikt nie żąda dowodów tożsamości

i tylko tam możesz bezpiecznie

schować się przed ścigającymi cię codziennie

koszmarami codziennego istnienia

tam gdzie mercedesy

nie ujawniają twojej płci

a w łazienkach

nie ma chlorowanej wody

Smak słodkości

poziomki na twoich ustach

wirtualnie dojrzewają

dotykam codziennie twoich dłoni

i tylko my dwoje umiemy to wytłumaczyć

skażone życiem pola Matrixa

wypełniają nasze samotne noce

sny o spotkaniach

po drugiej stronie rzeczywistości

skąd ta nostalgia

do nierealnych spełnień

w rwącym potoku zerojedynkowych słów

mamy dwa życia

i chociaż każde tak bardzo inne

przecież skończą się jednocześnie

i nikt nas o zgodę nie zapyta

Ciemna strona życia

zwróć czasem oczy

na ciemną stronę swojego życia

pozwól im odpocząć

od ciągłego blasku otoczenia

na skraju przepaści

zawsze papieros smakuje najlepiej

i w żaden sposób nie można

tego kroku zrobić wstecz

przed tobą tylko rozległa

niebieska, ciemna toń oceanu

ze sztormami, rekinami, syrenami

i jedną, jedyną oazą spokoju

na samym środku

dotrę tam

sam

Krętą dróżką przez ogródek

wąska ta ścieżynka

w którą skręciliśmy wiosną

szukając ciepłych krajów

musimy iść jedno za drugim

bo z boków ciernie, pająki i złośliwe elfy

a za kilka dni spadnie deszcz

i popłyniemy wtedy strumieniem

prąd zaniesie nas donikąd

na bezludną wyspę

z jedyną plażą

z tabliczką "naturyści"

i już nie znajdziemy pretekstu

do spania nocą w ubraniu

i noszenia codziennie czystych koszul

zapiętych krawatem

zestarzejemy się nago

nie wypatrując żadnych okrętów

Koniec świata

i tak moglibyśmy przeżyć

nasze wspólne życie

osobno

i nie wiedzieć o sobie

los lubi taką zabawę

ale kurczący się świat

ustawił nas obok siebie

w czerwonym tramwaju

wznoszącym się w górę

podniebnym rydwanie

wyobraź sobie, że wsiadasz do windy

codziennie inni ludzie

codziennie obce twarze

inne zapachy

bezimienne plecy przed tobą

wsiadają, wysiadają

a na ostatnim piętrze

zostaliśmy tylko my dwoje

Puchowa kołderka

zima nas trzyma

w całości zmrożonych

gdy wiosna odpędzi zimno

rozpłyniemy się we mgle

galaretkowatą masą ludzkich pierwiastków

a kiedy lato na dobre

przywita słoneczko, promyczki

zniknie już po nas

nawet głupawy uśmiech wspomnienia

dokończymy dzieła

a władca wszechświata

wykopie nas spod bram niebios

przez wzgląd na przeludnienie

i eksterminację słabych jednostek

ze swojego doskonałego społeczeństwa.

Dzień na Melmah

pocieszasz mnie codziennie

i tłumaczysz wszystko

czego ja nie mogę zrozumieć

próbujesz dotrzeć

do najskrytszych tajemnic

mojej podświadomości

tak trudnej do pojmowania

rozgrzeszasz grzechy

których ja nie mogę zrozumieć

jak anioł stróż

pilnujesz mojego życia

i już należy do ciebie

oddałem ci serce

i odnalazłaś nawet

dawno zagubioną duszę

i odkurzasz ją codziennie

żeby zwrócić czyściutką

kiedy skończymy śnić nasze sny

i zamienimy gregoriański kalendarz

na nasz własny - najlepszy

odliczany od spełnienia

zmartwychwstania

początku początków

od narodzin słońca

nad tylko naszą planetą

Zżarty mózg

myślenie boli jak zawsze

bo szare komórki już szare

przestały działać afrodyzjaki

niebiesko - żółte pigułki

dające rozkosz do rana

na placu zakochanych

zostały nasze cienie

i przeciwodblaskowe okulary

zawieszone na posągu kupidyna

Krasnoludek

czy siedzieliście kiedyś?

Na schodach przed domem?

W środku nocy?

W środku zimy?

Ogrzewając się tylko od wewnątrz?

Własnymi uczuciami?

Wykopaliska

bez wytchnienia

żeby zdążyć przed nocą

bo ona ogarnia sobą

wszystko dookoła

osnuje bez szczelin

i wyssie powietrze

pozbawi nas uczuć

zaklei oczy i usta

zabalsamuje nas sobą

i ukryje do czasu

aż nie odkryją nas

archeolodzy

Meta

w codziennym wyścigu

gubimy swój prawdziwy cel

biegniemy prosto

widząc tylko napis META

a pod naszymi stopami

umierają kwiaty

Mniam mniam

minęła już godzina duchów

i tych brzydkich - jak jak

i tych pięknych - jak ty

żaden do mnie nie przyszedł

żeby zagrać choćby w pokera

i pogadać jak gracz z graczem

muszę grać sam

w grę którą niektórzy złośliwi

nazywają życiem

ale kiepski ze mnie gracz

ciągle przegrywam

a pula banku rośnie, i rośnie, i rośnie

i rośnie..........

sto osiemdziesiąt sekund

wszystkie kwiaty świata

dałbym Ci

żeby tylko te dwie minuty

te nasze i tylko nasze

dwie minuty

przedłużyć na dni, miesiące, lata

dekady

bo wtedy miałem Cię przy mnie

i nie bałem się

przez całe dwie minuty

że znikniesz

przestaniesz lśnić dla mnie

a kiedy się skończyły

byłem pewien, że pierwsza minuta

była pierwszą

a druga ostatnią

Zamówionko

Na lazurowym wybrzeżu

mieliśmy tańczyć

o wschodzie księżyca

i nimfy morskie miały nam śpiewać

kołysanki do snu

miało być pięknie

i miało trwać długo

i pewnie za bardzo skomplikowaną

sobie przyszłość wyśniliśmy

i życie - to to

nie umiało jej skomponować

uwertury tylko dla nas

Ty promyczku lśnisz

jak na promyczka przystało

a ja gasnę

zdmuchnięty płomień świecy

wykręcona żarówka

Wyrok

Zabrakło mi Ciebie

Bo tak właśnie chciałaś

A ja nigdy nie zrozumiem

Dlaczego nie chciałaś mi powiedzieć

Że mnie nie kochasz