Poziomki część szósta

Czujesz ten powiew świeżości?

Na Twojej zestarzałej twarzy?

To znowu wiosna

Rozrywa te strupy

Starych zniszczonych miłości

Rozjaśnia Twą twarz

Zniekształca odbicie

Zachodzi mgłą na okularach

I skrycie, w tajemnicy przed Tobą

Otwiera Twoje serce

Wystawiając je jak tarcze

Na strzały Amorka

Który, ten stary kurdupel

Strzela z tego swojego luku

Na prawo i lewo

Bez opamiętania

Dobrze, ze nauki strzelania

Nie pobierał w Armii Radzieckiej

Bo wtedy zamiast

A'more mowilibyśmy Lubwa

Albo coś w tym stylu

Rosyjski to już martwy język

Ciao, Goodbye, Dobranoc

Poziomki tej wiosny

Nie wróciły

Zostały zielone

Poziomki a jednak część piąta

Poziomka

Nawet w balowej sukni

Zawsze, ale to zawsze

Pozostanie tylko

Poziomką

Poziomki - część czwarta i ostatnia

Nadszedł czas zbiorów

Idę przez las

I rozglądam się

I nagle

Widzę

Poziomka

Taka niewysoka

Z niebieskimi oczyma

Kąpie się naga

W leśnym źródełku

Cóż miałem robić

Mija już piąty rok

Po naszym ślubie

Boston

"Przyszłość praktycznie nie istnieje

Wszystko co się dzieje

Jest tylko i wyłącznie

Teraźniejszością"

Boston nocą lśni

Bo bostońskie noce

Są jasne

A na Brooklynie

W tym czasie

Panują brooklyńskie

Ciemności

Kolacja

A na kolację daj mi siebie

Nie będę wybrzydzał

Możesz być bez sałatki

Lub innej przystawki

Nie będę musiał popijać Cie herbatą

Lub przyprawiać solą albo pieprzem

Wezmę Cię taką jaka jesteś

Na surowo i bez masełka

Łabędzie

Jakby to było pięknie

Gdyby wszystkie łabędzie
Przyleciały nad jedno jezioro
Ładniej niż w zimie
Kiedy jedwabny puch
Tej pory roku
Przykryje świat kołderką beztroski

Poziomki część trzecia

A kiedy przyjdzie ten dzień

Ze kłaść się będziemy o świcie

Przypomnij sobie wszystkie inne

Kiedy wieczorami zapominaliśmy

O sobie i o Tobie

I każdy na swój sposób

Dokonywał narodzin na nowo

Bez bólu i bez przekonań

I bez rasistowskiego patrzenia

Na naszą obojętność do świata

Poziomki część druga

Te czerwone poziomki

Które jadłaś w tamtym roku

Na jesieni

Na pewno były podtrute

Odrobina niesamowitości

Nie dałaś poznać po sobie

Tego co w lady jest istotne

Nie pozwoliłaś odkryć u siebie

Całej prawdy o istnieniu

Dlatego dzisiaj

Twoje poziomki są mokre

Step by step

Krok za krokiem

Przesuwam się jesiennym pejzażem

Nad doliną snów

O klasycznym zakończeniu

Step by step

I'm walking by autum view

Over the valley of dreams

With classic ends

Na powierzchni jeziora

Unoszą się jeszcze okruchy

Miłości do wczorajszego lata

Up on a lake

There are some kinds

of Love to yesterday's summer

I nikt mi nie powie

Ze kochać uczciwie to wielki dar

Nikomu tego powiedzieć nie pozwolę

And Nobody told me

That loving truly is a great gift

I do not please to talk that everybody

Przez tyle lat prawdziwej

Uczciwej miłości

Nauczyłem się ją widzieć

Jakby trochę inaczej

Z dużego dystansu

Ciebie

Ciebie nie było

A pluszowy niedźwiadek

Z wybałuszonymi oczami

Siedział oparty o poręcz

Jaśminowego fotela

W rogu pokoju

W którym pierwszy raz

Ujrzałem twe malutkie

Piersi

Piersi Maja zakrzyczał Azja

Kiedy użądliła go pszczoła

Rodem z ula na Gnojnej

Tylko...

Tylko może kołysanki

Naszemu małemu synkowi

A-A-A - kotki dwa

Jakoś się i to rymuje

I ten księżyc, który

Za cholerę nie chce spać

Ale Patryk nie ma na imię Ewa

Najder się spalił

Jak jednorazówka

Ale...

Ale truskawka przecież

Jest cała czerwona

I tak jak Ty piegowata

Ale Ty czerwona nie jesteś

Od roku to niebezpieczne

I nie wiem dlaczego

Nosisz ten purpurowy strój

Głęboko purpurowy

Tak samo głęboko jak

Purpurowy był John Lord

A przecież Ty nie umiesz śpiewać

Postscriptum

A przecież to nieprawda

Że Ciebie nie było

Byłaś i uśmiechałaś się

Jak zwykle po zjedzeniu truskawki

Złoty ząb

A to wczoraj przecież

Miałaś bluzkę bez rękawów

I cały czas myślałem

Jak bardzo chciałbym

Utonąć w Twych nagich

Ramionach choć na chwilę

A kiedy jadłaś truskawkę

Wyobrażałem sobie

Jak spływa ona po

Twoich piersiach

I jeszcze niżej, i niżej

I zatrzymuje się w dołku

Którego nie miała Ewa

A kiedy otworzyłem oczy

Ciebie nie było

A zwróć

Spójrz mi w oczy, maleńka

Ujrzysz w nich miłość

Spójrz głębiej

Zobaczysz tęsknotę

A jeszcze dalej

Rozpacz

Jesień rozdmuchała

Całą nasza miłość

Albo nic innego

Kiedy spoglądam w Twoje oczy

Przypomina mi się dzieciństwo

Bo Twoje oczy są tak naiwne

Wierzą w każde moje spojrzenie

I patrzą swoją niewinnością

A płomienie spopielają

Kartki wyrwane z kalendarza

I nie ma już powrotu

Do tych dni, które spłonęły

Bezpowrotnie w naszych dłoniach

Kocham te oczy, chcę je kochać

Potrafię zrozumieć ich blask

Bo miną miesiące, lata, stulecia

A Twoje oczy będą błyszczeć

błyszczeć, błyszczeć, błyszczeć

Czy słyszysz ten bełkot

Wypływający z moich ust?

Przerwij go pocałunkiem

To zawsze jest skuteczne

Kaszpirowskij '91

Połóż dłonie na mojej głowie

A przepłyną przez nie

Wszystkie moje myśli

I Twoje serce dowie się wreszcie

Jak bardzo o Tobie nie mogę zapomnieć

I nie wiem jak bardzo jeszcze

Nie mogę Cię nie kochać

Trzymaj tak dłonie jeszcze chwilę

Spójrz głęboko w moje smutne oczy

Spij z nich trochę nadziei

Może pomoże Ci stłumic wyrzuty sumienia

Tego wstrętnego, znienawidzonego sumienia

Trzymaj tak dłonie

To koi ból

Otula ciepłem zmarznięte serce

I pocałuj mnie wreszcie, kochanie