Choć rozjaśniona słońcem włosów
Opadających na ramiona tęczą kolorowych wstęg
Dziewczyna, jak Królowa Ciemności
Choć w diademie z najjaśniejszych gwiazd
Otulona płaszczem wykutym z ognia
Dziewczyna, jak dziewczyna
Stworzona po to by krzywdzić
Po to by łamać niewinne serca
Po to by z miłości robić farsę
Po to by z nas drwić
Dziewczyna jak spienione fale oceanu
Choć wygładzona szatami z jedwabiu
Ukryta pod welonem rozpuszczonych włosów
Dziewczyna jak marmurowy posag
Choć, gdy wtulona w Twoje ramiona
Okazuje tyle serca, ile tylko ma
Dziewczyna, jak dziewczyna
Stworzona przez pomyłkę
Po to by porzucać
Po to by znów wracać
Dziewczyna, jak dziewczyna
(Consuela. 1983)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz