wyrazy

wyrazy uznania

towarzyszu generale

za tak wiele śmierci

zabijanie

doprowadziłeś do perfekcji

chociaż nie ruszasz się

ani na krok zza biurka

zniewoleni niewolnicy

żołnierze szkoleni do jednego

robią to z przyjemnością

z utęsknieniem czekając

na każdy taki

Twój rozkaz

w imię pokoju oczywiście

w imię boga oczywiście

trzymają wskazujące palce

w pogotowiu

na spustach najnowocześniejszej

śmiercionośnej broni

napisane było

Napisane wiersze

Modlitwy do Consueli

Coraz więcej mnie nie ma

Przez lata napisane było

Tyle uczuć

Tyle przeżyć

Tyle wyimaginowanych romansów

Tyle wyimaginowanych porażek

Tyle słów

A słowo ciałem się stało

Wyjątkowo zmysłowym….

Mało

Mało jest wtedy,
kiedy wsadzisz mordkę
całkiem do środka dzbanka
i czujesz niedosyt

Mało miodku pszczółki dały
Pszczółki cały dzień bzykały

Będą z tego pszczółki małe
W zbiorze pyłku doskonałe

Nie zapyli nikt tak kwiatka
Jak pszczółkowa Pani Matka

"To doprawdy niesłychane
pełen garnek miodu miałem
a na garnku tym jak drut
napisane było MJUT"

Śniadanie na skórze polarnego niedźwiedzia

Obrazek ptaka

Na brudnobiałej skórze

Polarnego niedźwiedzia

Niedużego ptaka

Przegarnia główką włosy

Na tej skórze

Niegruby, niewielki

Czasem niewidoczny

W gęstwinie jak busz

Ptaszek właściwie

Dziubkiem dziubie

raz, i raz, i raz

A niedźwiedź spokojnie

Mrucząc z zadowolenia

Prawie przez sen

oddaje mu swoje robale

na śniadanie, i na obiad, i na kolację

metoda podrywania młodych dziewcząt w rosyjskich kołchozach (na kamień)

żartowałem

zniknijcie wieczorne zmory

już chemia na sen nie pomaga

koncentruję się na suficie

plama po letnim komarze

koszmar powraca

razem z krwawym wspomnieniem

swędzące miejsca po ukąszeniach

i smak słodkiej zemsty

przy pomocy lewego klapka

sen powoli przebija się

przez ciemność

wiosenna łąka

zzieleniała z radości

zalana słońcem

a my na wielkim kamieniu

muskaliśmy końce palców

obserwując przeskakujące iskierki

rozpalimy nimi w kominku

i będziemy się całować

leżąc nago na delikatnie puszystej skórze

polarnego niedźwiedzia

Jak szwajcarski

Zapomniany przez wszystkich

W rogu pokoju

Między ścianą a kanapą

Zzieleniałeś ze smutku

Złościć się nie ma na kogo

Nikt się nie przyzna

Nikt nie przypomni

Kiedy odlepiłeś się

od kanapki

i przytuliłeś do ciepłego kącika

na chwilę

I nie pochłonęły cię

zachłanne, zmysłowe usta

Nie pogryzły śnieżnobiałe zęby

Nie popieściło cię

podniebienie

Dzień sądu nadejdzie

Wielkie sprzątanie

I wstąpisz na swoje niebiosa

Długą drogą

od zmiotki

do hałdy na wysypisku

I w końcu

“... rozdziobią cię Kruki i Wrony…”

Spleśniały ser….

Prawie szwajcarski...

Przechodzień w brązowym kapeluszu (W pogoni za utraconym dniem)

Nie uciekam godzinom

Zegara nie da się zatrzymać

Nie ścigam swojego cienia

Powyginanego w kałużach

Jeśli biegnę

To za autobusem

Który i tak mi ucieknie

Jak wczoraj, jak całe wczoraj

W pogoni za utraconym dniem

Krok za krokiem

Codziennie tym samym chodnikiem

Potrącam niechcący

Przechodniów

I tego w brązowym kapeluszu

Tego z tytułu - też

Gołębi puch

Oto JA

Strażnik

pode mną moje miasto

obok moja armia

śpią z głowami głęboko w ramionach

czekają na sygnał

do walki

Wstaje świt

Powoli budzą się

jesienne ulice

delikatny szelest liści

pod nogami pierwszych

znienawidzonych przechodniów

szeroko otwieram oczy

głęboko z gardła

wydaję werbalny znak

do ataku

zrywa się cała armia

szum skrzydeł na wietrze

najpiękniejsza muzyka

pikuję w dół

w szare płaszcze

armia za mną

CEL!.....

               PAL!!!!

Sprośny list do Mikołaja

A co, jeśli

Święty Mikołaj jest kobietą?

Jak by to zmieniło

Nasze listy do Niego

Wystawianie butów?

Z obawą, że zamiast znaleźć rano prezent

Nie znajdziemy butów.

Bo akurat takich nie miał

Czy nadal

Przenikałby do naszych domów

Przez komin?

No i broda…

I co zamiast mleka i ciasteczka?

Dla Mikołajki?

Przy choince?

A może dałby się wtedy namówić

Na roznoszenie prezentów

w mini spódniczce

i topless….

plasterek

brak zaufania

oklejony plasterkiem

jednym okiem

spoglądam

spod przymkniętej powieki

ciemności

nie przebiję

nawet światłowodem