Jak zwykle banalny
Co często zresztą jak wiesz
Ma finał legendarny
Weźmy na ten przykład
Pana Mickiewicza - wieszcza
Mój profesor dał mi wykład
Nie, jednak nie umiem
Pisać takich wierszy
I z całą pewnością wiem
Że w tym nie będę pierwszy
Me strofy są jak po deszczu
Pogięte i pomarszczone
I wszystkie krzyczą - "Wieszczu!
Chyba będziemy pomszczone?"
"Nam chce się w historię!
My chcemy być z Tobą w glorii!"
Ale wieszcz wpadł już dawno w glorie
I wreszcie chce wyleźć z historii...
(Tomik. 1982)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz