Królowie są nadzy

Królowie są nadzy

To stara prawda

Wychodzą przed tłumy

I przemawiają

Ubrani tylko w dostojeństwo

A i tak ich narody

Ich kochają

Uwielbiają

Czczą

I nie ma w tym ani trochę

Podłoża seksualnego

Nowy rok

Schyłek następnego roku

Na niby wystrzelą szampany

Skulę się w kącie

Jak liście jesienią

Zaskomlę cichutko

Wiersz o budce z piwem

Nikt jeszcze nie napisał

Wiersza o budce z piwem

A przecież to symbol narodowy

Prawda

Czyste słowa

To takie

Niesplamione kłamstwem

Mówię - nie kłamię

I wtedy mówię prawdę

Niewiara

W nic już nie wierzę

Nawet w to, że istnieję

Że tulę do siebie swoje wspomnienia

Chroniąc je przed złośliwością

Bo kiedy ranek obudzi słońce

I zadyszy za oknem nowy dzień

Ja znowu umrę

Jak zwykle wstając i jadąc do pracy

Dzisiaj w Sydney

Dzisiaj będziesz dalej

Niż kiedykolwiek

Bo nasze spojrzenia

Płoną nienawiścią

I kiedy w końcu powiesz mi

Że mnie już nie kochasz

Ja będę już w Sydney

Popijał w Pubie ciepłe piwo

Już jesień

To już naprawdę jesień

Bo nagie drzewa straszą

Zwiędłymi ramionami

Płoszą ptaki, które jeszcze

nie zdążyły odlecieć

Do Australii...

Worms

Jałowe to ziemie

Każdy z nas to wie

I nikt z nas ich nie użyźni

Przynajmniej póki

nie umrzemy

I robale nas nie przerobią

Na pożywkę

Dla cmentarnych brzóz

BOOM!

Gwiazdy na niebie

To ludzie

To lustro ziemskich istnień

Rodzą się, umierają

Błyszczą, lśnią, bledną

A widzisz te dwie (*)

Które w szalonym pedzie

Z dwóch krańców nieba

Zbliżają się do siebie?

Już niedługo

Będzie to wielkie BOOM!

(*)  a ta trzecia, która krąży dookoła tej pędzącej...

poznajesz?

To Ty i Twój pies...