Postscriptum

A przecież to nieprawda

Że Ciebie nie było

Byłaś i uśmiechałaś się

Jak zwykle po zjedzeniu truskawki

Złoty ząb

A to wczoraj przecież

Miałaś bluzkę bez rękawów

I cały czas myślałem

Jak bardzo chciałbym

Utonąć w Twych nagich

Ramionach choć na chwilę

A kiedy jadłaś truskawkę

Wyobrażałem sobie

Jak spływa ona po

Twoich piersiach

I jeszcze niżej, i niżej

I zatrzymuje się w dołku

Którego nie miała Ewa

A kiedy otworzyłem oczy

Ciebie nie było

A zwróć

Spójrz mi w oczy, maleńka

Ujrzysz w nich miłość

Spójrz głębiej

Zobaczysz tęsknotę

A jeszcze dalej

Rozpacz

Jesień rozdmuchała

Całą nasza miłość

Albo nic innego

Kiedy spoglądam w Twoje oczy

Przypomina mi się dzieciństwo

Bo Twoje oczy są tak naiwne

Wierzą w każde moje spojrzenie

I patrzą swoją niewinnością

A płomienie spopielają

Kartki wyrwane z kalendarza

I nie ma już powrotu

Do tych dni, które spłonęły

Bezpowrotnie w naszych dłoniach

Kocham te oczy, chcę je kochać

Potrafię zrozumieć ich blask

Bo miną miesiące, lata, stulecia

A Twoje oczy będą błyszczeć

błyszczeć, błyszczeć, błyszczeć

Czy słyszysz ten bełkot

Wypływający z moich ust?

Przerwij go pocałunkiem

To zawsze jest skuteczne

Kaszpirowskij '91

Połóż dłonie na mojej głowie

A przepłyną przez nie

Wszystkie moje myśli

I Twoje serce dowie się wreszcie

Jak bardzo o Tobie nie mogę zapomnieć

I nie wiem jak bardzo jeszcze

Nie mogę Cię nie kochać

Trzymaj tak dłonie jeszcze chwilę

Spójrz głęboko w moje smutne oczy

Spij z nich trochę nadziei

Może pomoże Ci stłumic wyrzuty sumienia

Tego wstrętnego, znienawidzonego sumienia

Trzymaj tak dłonie

To koi ból

Otula ciepłem zmarznięte serce

I pocałuj mnie wreszcie, kochanie