Stukot

tępy rytm stukoczących kol
pociąg
są dwa rodzaje stukotu
smutny i wesoły
smutny wiezie mnie
do dni tak samo smutnych
jak ten stukot
rytmicznych, szarych
do miasta, gdzie na ulicach
obcy ludzie nie uśmiechają się
nawet w tramwajach
tych czerwono - brudnych
- tramwajach
gdzie szare neony
na szarych domach
szarzeją szarością szarego słońca

drugi stukot
ten wesoły
wiezie mnie do Ciebie
nucąc pod nosem coś z Modern Talking
wierzę, że czekasz
wierzę, że znów Cię odnajdę
że na kilka godzin
pozbędę się szarości
zobaczę świat znów
takim samym kolorowym
jakim na pewno jest

mogę Ci mówić

mogę Ci mówić
ze Cię kocham
mogę Ci mówić
ze Cię lubię
mogę Ci mówić
ze mi się podobasz
mogę Ci mówić
ze przy Tobie jest mi dobrze
mogę Ci mówić
mogę mówić
Ale czy słowa
żeby wyrazić wszystko
Co się we mnie dzieje
wystarczą?

Szare dni

dni, długie dni
od rana aż do nocy
ciągle takie same
niepozorne i szare
urozmaicone czasem
deszczem
takim trochę weselszym
do którego można się uśmiechnąć
smutne dni
ze słońcem tak smutno świecącym
z ludźmi, którzy przechodzą obok
z tramwajami, których
smutny dzwonek rozbija
cisze tkwiąca w uszach
przez wszystkie smutne dni.

Ars Poetica

Łatwo jest napisać wiersz
Wystarczy tylko
- pomyśleć
Pomyśleć o tym
O czym chciałoby się
- pisać
I potem - myśląc
Pisać to wszystko, co
Pióro będzie chciało
napisać
Nie wolno tylko
Przejmować sie tym
Ze pióro pisze
Zupełnie co innego
Niż to, czego się spodziewaliśmy
Wiersz trzeba przeczytać
dopiero wtedy
kiedy nasze pióro
Postawi ostatnia
- kropkę.