zimno zimno zimniej

otul mnie proszę
jakkolwiek
czymkolwiek
blisko blisko bliżej
przyciśnij do siebie
mocno mocno najmocniej
ogrzej mnie proszę
nie pozwól umrzeć

Marianno

Marianno
tęsknię
tęsknię Marianno
"do tych pól malowanych"
i do zapachu skoszonej łąki
i do cudu w kapliczce
do zatrwożonej wieśniaczki
wbijającej wzrok
w Twoje idealne nogi
tęsknię

i po wiośnie

skończyłem wiosnę
pora na jesień
zdmuchnę trochę
                  żółtych liści z drzew
pokropię deszczem
niech zgniją
zanim przysypię je
śniegiem

raz dwa trzy

odliczam
od nowa
i telefon zadzwonił
i zabrakło czasu
odliczanka od dziecka
zdrap zdrapkę
cyferki omamią
na ostateczne zero
nigdy nie jest ...

Hej, to ja

To ja dziś
Śniłem się Tobie
Na ostro
Posmarowany masełkiem
ze szczyptą mielonej
                   papryczki
                   czerwonej
                   na ostro

nienienie

nie, nie, nie
nie pójdę jeszcze spać
nie chcę
do północy jeszcze
nie wiem ile
i zimno za oknem

a to sobie

a to sobie wiersz napiszę
bo czas tak wolno
płynie
zegar prawie w miejscu
stanął
jak zepsuty
kawa na chwilę
zabawiła się w zegarmistrza
ale już
      przestała
                 działać...

krótki wiersz o zabijaniu

nie zaimponujesz mi
zazdrością
i żaden foch
żadne milczenie
nic a nic
i olbrzymie nic
nie, nie, nie
życie jest za krótkie
i za piękne
ot, co

różowa brzoskwinia

między różowe płatki
jak kwiat róży różowe
jak brzoskwinia soczyste
kiedy wysysam z niej lepki sok
spływa po brodzie
słodki
najsłodszy

krwawisz

Krwawisz, Marianno
czerwone stróżki
spływają po Twoim ciele
wieśniaczka przechodzi
Cud, cud, cud!
Klęka przed Tobą
A Ty stoisz na rozstaju
dróg
Przytulasz maleństwo
Do piersi
i krwawisz....

wróciłem?

wróciłem
ale po co?
ktoś wie?
ktoś coś?
wróciłem

wróciłem

po długich wróciłem
czarno-białych dniach
przekładam kartki
podniszczonej książki
z obrazkami
wróciłem oglądać
zachwycać
wróciłem

Słodka jak cukierek

owinięty pazłotkiem
w białej czekoladzie
z poziomkami

miętusek świeżością
mrożący oddech
czarno - biały

naprawdę

naprawdę
jak to jest naprawdę?
gałgankowy chłopcze
Pinokio
ty mój
misiu pluszowy

#bluemoon

a księżyc był niebieski
tej nocy
ale nie ze mną
kochałaś się na łące
w szalonej rosie
wgniatając trawę
unosząc się rytmicznie
ku niebu

woda mineralna o poranku

upojony od rana
mineralną wodą
gazowaną
                 lekko
łykam kolejne
minuty
rozglądam się
w czarno białym świecie
kolorując w pamięci
najpiękniejsze fragmenty

kwiaty w styczniu

rozkwieciłem się
styczniowo
mroźnie
kolorowo
ciepłe kwiaty
o poranku
czy to sen?

traf

duże to miasto
i takie
zapłakane
noc zakrywa zakamarki
w których można
schować się przed deszczem
w których można
przytulać się mocno
do siebie
i czuć przez ubrania
po uszy
i w czapkach
czuć się