Moje życie

jak górski potok

zamazane rwącą wodą

jak błękitne niebo

przejrzyste

jak Kubuś Puchatek

leniwe i proste

i jak Osiołek

jak czas upływające

sekunda po sekundzie

czasem jak burza

gwałtowne

nieprzewidywalne

jak ja

moje

Święta, święta

i po świętach

Wiersze jak

jak szepty

do uszka

lewego, prawego

szeleszczące wyznania

rumieniące twarz

jak spowiedź

na twardych deskach

konfesjonałów

obolałe kolana

obśliniony z podniecenia

ktoś za kratą

jak bicie serca

za szybkie

za skomplikowane

EKG mojego życia

Dziwne wiersze

Czytasz moje wiersze?

Niektórych

Sam nie rozumiem

Plątanina myśli

Byle pióro nie wyschło

Niektóre

Pisane w środku nocy

Niektóre

W piekącym słońcu

Niektóre

Po prostu dziwne

Do tych wracam najczęściej.

idą święta

maszerują

równym krokiem

czwórkami

lewa lewa lewa

plądrują sklepy

wycinają lasy

lewa lewa lewa

systematycznie

co roku

o tej samej porze

świąteczna szarańcza

w imię boga

K R E W

Nic nie przychodzi mi do głowy

O bogowie macedońscy

Napisałem do połowy

A atrament mi się kończy

Już stalówki wysuszonej

Tępy zgrzyt o papier słyszę

Tego bym się nie spodziewał

Że dokończę długopisem

Coś gotuje mi się w żyłach

Ogłupienie moje pierwsze

Skąd ten pomysł żeby o krwi

Pisać jakieś dziwne wiersze

oddechu

Całujesz mnie delikatnie

Na dzień dobry

I na dobranoc

Muskasz ustami

Moje delikatne uszy

Śmieję się, kiedy słyszę

Twoje kroki w pobliżu

Pragnę Cię widzieć

Pragnę Twojego oddechu

Twoje oczy znam na pamięć

Mamo.

Nowe Światy

Odkrywajmy nowe

Nowe pragnienia

Nowe westchnienia

Nowe miłości

Nowe podłości

Nowe kwiaty

Nowe światy

Piszmy pamiętniki

Wspomnienia ulotne

Przeniesione na papier

Róbmy zdjęcia

Nowych światów

Rozmawiajmy

Przetrwamy dłużej

Niż od pierwszego do ostatniego

Oddechu

( pustka )

Światem rządzą kobiety

Od początku istnienia

Od szóstego dnia po Chaosie

Kość z kości, ciało z ciała

I zbliżyli się do siebie

I wtedy przepadło

Sześć dni stworzenia

I mózg spadł do podbrzusza

A w głowie została pustka

dusza

jak dym z papierosa

kiedy dusisz w popielniczce

mgiełka niewidoczna

umyka kropla po kropli

życie to powolne umieranie

a dusza

kap kap kap

aż do pustki