we mgle

mleko przed oczyma

zniknęły kolory

idę

i nie wiem

dokąd

powoli stawiam krok za krokiem

omijam kłody

rzucane przez szyderców

niewidzialnych szyderców

schowanych za ścianą białej mazi

i tylko stukot butów

zwielokrotniony dookoła

z lewej, z prawej

stukot z przodu

szuranie z tyłu

nie ma mnie

zniknąłem

pocałunek z języczkiem

szybsze bicie serc

drżenie ust

smak poziomek

przymknięte powieki

zapach szamponu

rozpalone dłonie

tak wygląda niebo

to czuję

Pragnieniem jest

To co pragnieniem jest dla Ciebie

A ja nie umiem

Bo nie umiem

Jestem inny

Jestem obcy

Jestem nieakceptowalny

Z moim spojrzeniem na

wszystko

To co pragnieniem jest

Dla Ciebie jest

Powiedz

Siebie nie zmienię

Ale coś zmienić się na pewno da

A moim pragnieniem jest
Pocałunek z języczkiem

... brakuje ...

Brakuje mi sensu

Brakuje słów

Nie widzę Ciebie

Znów tyle lat

Zabrakło czasu

Zostały wspomnienia

Nie zmienisz jutra

Pieśń miłości

Wszystko, czego potrzebujesz

Wszystko, czego pragniesz

Wszystko, czego ci brak

Niewiele brakuje

Żebyś się uśmiechnął

Niewiele brakuje

Żebyś chciał żyć

Niewiele brakuje

Żebyś codziennie

Wstając z łóżka

witał kolejny dzień

z radością

dziękując bogom

okrutnikom przebrzydłym

za miłość

za odrobinę miłości

niewiele brakuje…

brakuje…

Wiosenne słońce

Niech przyjdzie Maj

Niech stopi śnieg

Wiosenne słońce

Niech roztopi lód

W skostniałych sercach

Niech kochankowie znów

Wyjdą na ulice, do parków, w zarośla

Całować się namiętnie

Na oczach całego świata.

A wiosną zakwitną jabłonie

To Ty

Stoisz naga za zasłoną

Spoglądając

Na jesienną szarugę za oknem

To Ty

Popłakujesz cicho

Myśląc o wszystkich

Zziębniętych wróbelkach

Przeganianych porywami wiatru

Z jednej strony ulicy

na drugą

To Ty

Szepczesz cicho

do słuchawki

Kiedy dzwonisz

Do kogokolwiek

To Ty

To Ty jesteś

To Ty czekasz spokojnie

Na pierwsze wiosenne słońce

pif paf

światem rządzą kobiety

poczytaj historyczne rozprawy

a od Ewy się zaczęło

i od miłości do owoców

i przekory

“ode mnie nie weźmiesz?”

i w kółko ten sam scenariusz

przez tyle milionów lat

i skazani na wieczną banicję

spotykamy ciągle

i ciągle na nowo

i ciągle inne

kobiety

śmiercionośną broń,

stworzoną przez chaos

na naszą zgubę