Moje życie

jak górski potok

zamazane rwącą wodą

jak błękitne niebo

przejrzyste

jak Kubuś Puchatek

leniwe i proste

i jak Osiołek

jak czas upływające

sekunda po sekundzie

czasem jak burza

gwałtowne

nieprzewidywalne

jak ja

moje

Święta, święta

i po świętach

Wiersze jak

jak szepty

do uszka

lewego, prawego

szeleszczące wyznania

rumieniące twarz

jak spowiedź

na twardych deskach

konfesjonałów

obolałe kolana

obśliniony z podniecenia

ktoś za kratą

jak bicie serca

za szybkie

za skomplikowane

EKG mojego życia

Dziwne wiersze

Czytasz moje wiersze?

Niektórych

Sam nie rozumiem

Plątanina myśli

Byle pióro nie wyschło

Niektóre

Pisane w środku nocy

Niektóre

W piekącym słońcu

Niektóre

Po prostu dziwne

Do tych wracam najczęściej.

idą święta

maszerują

równym krokiem

czwórkami

lewa lewa lewa

plądrują sklepy

wycinają lasy

lewa lewa lewa

systematycznie

co roku

o tej samej porze

świąteczna szarańcza

w imię boga

K R E W

Nic nie przychodzi mi do głowy

O bogowie macedońscy

Napisałem do połowy

A atrament mi się kończy

Już stalówki wysuszonej

Tępy zgrzyt o papier słyszę

Tego bym się nie spodziewał

Że dokończę długopisem

Coś gotuje mi się w żyłach

Ogłupienie moje pierwsze

Skąd ten pomysł żeby o krwi

Pisać jakieś dziwne wiersze

oddechu

Całujesz mnie delikatnie

Na dzień dobry

I na dobranoc

Muskasz ustami

Moje delikatne uszy

Śmieję się, kiedy słyszę

Twoje kroki w pobliżu

Pragnę Cię widzieć

Pragnę Twojego oddechu

Twoje oczy znam na pamięć

Mamo.

Nowe Światy

Odkrywajmy nowe

Nowe pragnienia

Nowe westchnienia

Nowe miłości

Nowe podłości

Nowe kwiaty

Nowe światy

Piszmy pamiętniki

Wspomnienia ulotne

Przeniesione na papier

Róbmy zdjęcia

Nowych światów

Rozmawiajmy

Przetrwamy dłużej

Niż od pierwszego do ostatniego

Oddechu

( pustka )

Światem rządzą kobiety

Od początku istnienia

Od szóstego dnia po Chaosie

Kość z kości, ciało z ciała

I zbliżyli się do siebie

I wtedy przepadło

Sześć dni stworzenia

I mózg spadł do podbrzusza

A w głowie została pustka

dusza

jak dym z papierosa

kiedy dusisz w popielniczce

mgiełka niewidoczna

umyka kropla po kropli

życie to powolne umieranie

a dusza

kap kap kap

aż do pustki

we mgle

mleko przed oczyma

zniknęły kolory

idę

i nie wiem

dokąd

powoli stawiam krok za krokiem

omijam kłody

rzucane przez szyderców

niewidzialnych szyderców

schowanych za ścianą białej mazi

i tylko stukot butów

zwielokrotniony dookoła

z lewej, z prawej

stukot z przodu

szuranie z tyłu

nie ma mnie

zniknąłem

pocałunek z języczkiem

szybsze bicie serc

drżenie ust

smak poziomek

przymknięte powieki

zapach szamponu

rozpalone dłonie

tak wygląda niebo

to czuję

Pragnieniem jest

To co pragnieniem jest dla Ciebie

A ja nie umiem

Bo nie umiem

Jestem inny

Jestem obcy

Jestem nieakceptowalny

Z moim spojrzeniem na

wszystko

To co pragnieniem jest

Dla Ciebie jest

Powiedz

Siebie nie zmienię

Ale coś zmienić się na pewno da

A moim pragnieniem jest
Pocałunek z języczkiem

... brakuje ...

Brakuje mi sensu

Brakuje słów

Nie widzę Ciebie

Znów tyle lat

Zabrakło czasu

Zostały wspomnienia

Nie zmienisz jutra

Pieśń miłości

Wszystko, czego potrzebujesz

Wszystko, czego pragniesz

Wszystko, czego ci brak

Niewiele brakuje

Żebyś się uśmiechnął

Niewiele brakuje

Żebyś chciał żyć

Niewiele brakuje

Żebyś codziennie

Wstając z łóżka

witał kolejny dzień

z radością

dziękując bogom

okrutnikom przebrzydłym

za miłość

za odrobinę miłości

niewiele brakuje…

brakuje…

Wiosenne słońce

Niech przyjdzie Maj

Niech stopi śnieg

Wiosenne słońce

Niech roztopi lód

W skostniałych sercach

Niech kochankowie znów

Wyjdą na ulice, do parków, w zarośla

Całować się namiętnie

Na oczach całego świata.

A wiosną zakwitną jabłonie

To Ty

Stoisz naga za zasłoną

Spoglądając

Na jesienną szarugę za oknem

To Ty

Popłakujesz cicho

Myśląc o wszystkich

Zziębniętych wróbelkach

Przeganianych porywami wiatru

Z jednej strony ulicy

na drugą

To Ty

Szepczesz cicho

do słuchawki

Kiedy dzwonisz

Do kogokolwiek

To Ty

To Ty jesteś

To Ty czekasz spokojnie

Na pierwsze wiosenne słońce

pif paf

światem rządzą kobiety

poczytaj historyczne rozprawy

a od Ewy się zaczęło

i od miłości do owoców

i przekory

“ode mnie nie weźmiesz?”

i w kółko ten sam scenariusz

przez tyle milionów lat

i skazani na wieczną banicję

spotykamy ciągle

i ciągle na nowo

i ciągle inne

kobiety

śmiercionośną broń,

stworzoną przez chaos

na naszą zgubę

wyrazy

wyrazy uznania

towarzyszu generale

za tak wiele śmierci

zabijanie

doprowadziłeś do perfekcji

chociaż nie ruszasz się

ani na krok zza biurka

zniewoleni niewolnicy

żołnierze szkoleni do jednego

robią to z przyjemnością

z utęsknieniem czekając

na każdy taki

Twój rozkaz

w imię pokoju oczywiście

w imię boga oczywiście

trzymają wskazujące palce

w pogotowiu

na spustach najnowocześniejszej

śmiercionośnej broni

napisane było

Napisane wiersze

Modlitwy do Consueli

Coraz więcej mnie nie ma

Przez lata napisane było

Tyle uczuć

Tyle przeżyć

Tyle wyimaginowanych romansów

Tyle wyimaginowanych porażek

Tyle słów

A słowo ciałem się stało

Wyjątkowo zmysłowym….

Mało

Mało jest wtedy,
kiedy wsadzisz mordkę
całkiem do środka dzbanka
i czujesz niedosyt

Mało miodku pszczółki dały
Pszczółki cały dzień bzykały

Będą z tego pszczółki małe
W zbiorze pyłku doskonałe

Nie zapyli nikt tak kwiatka
Jak pszczółkowa Pani Matka

"To doprawdy niesłychane
pełen garnek miodu miałem
a na garnku tym jak drut
napisane było MJUT"

Śniadanie na skórze polarnego niedźwiedzia

Obrazek ptaka

Na brudnobiałej skórze

Polarnego niedźwiedzia

Niedużego ptaka

Przegarnia główką włosy

Na tej skórze

Niegruby, niewielki

Czasem niewidoczny

W gęstwinie jak busz

Ptaszek właściwie

Dziubkiem dziubie

raz, i raz, i raz

A niedźwiedź spokojnie

Mrucząc z zadowolenia

Prawie przez sen

oddaje mu swoje robale

na śniadanie, i na obiad, i na kolację

metoda podrywania młodych dziewcząt w rosyjskich kołchozach (na kamień)

żartowałem

zniknijcie wieczorne zmory

już chemia na sen nie pomaga

koncentruję się na suficie

plama po letnim komarze

koszmar powraca

razem z krwawym wspomnieniem

swędzące miejsca po ukąszeniach

i smak słodkiej zemsty

przy pomocy lewego klapka

sen powoli przebija się

przez ciemność

wiosenna łąka

zzieleniała z radości

zalana słońcem

a my na wielkim kamieniu

muskaliśmy końce palców

obserwując przeskakujące iskierki

rozpalimy nimi w kominku

i będziemy się całować

leżąc nago na delikatnie puszystej skórze

polarnego niedźwiedzia