Byłem kiedyś młody

Byłem kiedyś młody
Mały chłopiec, który
Myślał tylko o tym
by się zakochać
Zakochać się nieszczęśliwie
I wiedzieć jak to jest
Jak jest gdy człowiek
Bez drugiego człowieka
Nie może istnieć
Pisałem wtedy bzdurne wiersze
Dla dziewczyny
Dla Consueli
Dla Ines
Dla Siódemki
I nic z tego nie było
Ale bylem młody

Człowiek nie żyje - niech żyje człowiek

Człowiek umierał
Jego długie, czerwone włosy
Zwiesiły się smutno wzdłuż twarzy
Płowiały
Traciły swój kolor
Traciły powoli i zapach kwiatów
Człowiek umierał
Jedyny prawdziwy Człowiek
z długimi czerwonymi włosami, na świecie
Przywołał mnie gestem do loża śmierci
Jego ostatnie słowa
Zlały się z radosnym krzykiem tłumów
"Człowiek umarł
Niech żyje Człowiek"
Trumnę pokryły kwiaty
Kiedy szedłem ulica
Nie mogłem tych kwiatów zapomnieć
Ludzie z szacunkiem
Pozdrawiali mnie z daleka
Wróciłem do domu i spojrzałem w lustro
Moje włosy były długie
... i były czerwone ...